Vriendschappen zijn belangrijk in het leven van een mens. De meeste van ons hebben een vast vriendengroepje en op zijn minst 1 beste vriend.
Dit geldt natuurlijk ook voor mij. Ik heb vanaf mijn jeugd een vast vriendengroepje gehad dat tijdens mijn middelbareschooltijd is veranderd en uitgebreid. Na de middelbare school vielen er een aantal vrienden weg, gewoonweg omdat wij andere plannen hadden en een ander toekomstperspectief.
Ook had ik een aantal vriendinnen die ik mijn beste vriendinnen noemde.
Het moment dat ik mijn hart jaren geleden aan Jezus Christus gaf veranderde Papa God mijn hart. De interesses die ik tot dat moment had veranderden. Papa opende mijn hart en mijn ogen en gaf mij een onderscheidend vermogen. Met dit onderscheidend vermogen veranderde mijn voorkeuren in het leven. Dit had invloed op de tv-programma’s die ik keek, het soort muziek waar ik naar luisterde en de mensen waarmee ik omging.
Papa God liet mij heel duidelijk zien in welke vriendschappen ik moest blijven investeren en welke vriendschappen Zijn naam geen eer aandeden. Hij heeft mij nooit gezegd dat ik een vriendschap moest verbreken want zo is Papa niet, Hij gaf mij echter wel de kennis en inzicht over een persoon/ vriendschap om zelf een keuze te maken of ik de vriendschap wilde voortzetten.
Door dit nieuwe onderscheidend vermogen zijn er een aantal vriendschappen die ik koesterde ten einde gekomen. Deze deden Papa zijn naam geen eer aan, dus de behoefte om deze voort te zetten verdween. Side note: geen enkele vriendschap is met ruzie tot een einde gekomen, wij zijn zoals de wereld het zou zeggen ‘uit elkaar gegroeid’.
Wat sommige vriendschappen betreft is het niet zo dat wij nooit meer vrienden kunnen zijn, dit is afhankelijk of deze vrienden tot Jezus komen en voor Zijn glorie leven.
Echter sta ik al jaren voor een dilemma;
Een van mijn beste vriendinnen heeft haar leven niet aan Jezus gegeven, (nu hoor ik je al zeggen dat dit geen probleem moet zijn, want echte vriendschap kan alles overwinnen), echter leeft zij een leven verre van Jezus, waar ik niet over oordeel. Zij laat zich volledig in met de dingen van de wereld, de dingen die Papa verdriet doen en ik als een ‘nieuw persoon’ heb er moeite mee om in haar aanwezigheid te zitten en toe te moeten zien dat de vijand de vrije hand heeft in haar leven. Het knelpunt is dat ondanks het feit ik veel liefde voor haar heb en haar graag in mijn leven heb, heel graag zelfs, ik mij niet kan schikken aan de keuzes die zij in haar leven maakt. Niet omdat zij een slecht persoon is, niet omdat ik haar slecht toe wens, maar gewoonweg omdat ik niet kan instemmen met haar gedrag en haar keuzes. Als ik dit wel doe dan stem ik in met de wil van de vijand, daar kan ik gewoonweg niet achter staan.
De andere kant van deze medaille is dat ik in de ogen van deze vriendin vroom probeer te doen. Waar ik vroeger dezelfde wereldse keuzes maakte, speel ik nu heilig en komt het over net alsof ik oordeel. Ik word bestempeld als saai en letterlijk aangevallen omdat ik beter weet en beter probeer te doen.
Zo zie je dat Papa alles uiteindelijk ten goede weet om te draaien. Doordat Zijn hand op mijn leven rust heeft Hij het creëren van afstand tussen haar en mij makkelijker gemaakt. Waardoor een decennialange vriendschap in de vriezer zit.
Ik zeg bewust in de vriezer, want deze vriendschap is niet over, mijn vriendin blijft in mijn gebed; ik bid dat zij het Woord zal ontdekken en een innige relatie met Papa zal opbouwen zodat zij uit de grip van de vijand komt. Dit zal tot stand komen! In Jezus naam!
Soms is het moeilijk om situaties los te laten in het leven die Papa geen eer aan doen, maar uiteindelijk zal Papa alles laten medewerken ten goede.
“Wij weten nu, dat [God] alle dingen doet medewerken ten goede voor hen, die God liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepenen zijn.” Romeinen 8:28
Ga jij door dezelfde situatie? Geef je vriend niet op, creëer afstand, maar houdt hen in gebed.
