Vandaag herinnerde ik mij het volgende verhaal.
Ik herinner mij deze dag net alsof het gisteren gebeurd is.
Ik herinner mij zelfs nog wat ik die dag aan had… Jaren geleden, ik zal ongeveer een jaar of 10 zijn geweest.
Verderop in de wijk waar wij woonden hadden buren een pruimenboom in hun achtertuin. Mijn vriendjes en vriendinnetjes en ik gingen altijd stiekem de achtertuin in om pruimen te plukken om te eten. Wat smaakten deze pruimen goed!
Je kent het wel, kwajongens streken.
Maar op deze specifieke dag kon ik niet mee op pruimenjacht, ik had namelijk een rokje aan en Palladiumstijl-knielaarzen met een hakje.
Wetende dat ik niet kon vluchten indien wij betrapt werden, bleef ik braaf zitten op een bankje verderop in de straat.
Zoals gebruikelijk gingen mijn vriendjes en vriendinnetjes stilletjes de tuin van de buren in en begonnen met het plukken van de pruimen.
Echter was dit niet ongezien. De buurman trok een sprint naar buiten om hen in de kraag te vatten. De kids stoven alle kanten op, mij passerend: “Snel Alicia, wegwezen!”
Ik stond op en wilde een poging doen om weg te rennen, maar ik was al te laat. De buurman had mij te pakken! Hij nam mij mee naar zijn huis om mij eens flink toe te spreken.
Aangekomen in het huis van de buren, namen de buurman en de buurvrouw mij apart in de keuken om met mij te praten over het herhaaldelijk stelen van hun pruimen.
Je kunt je voorstellen hoe hard ik jankte en hoe bang ik was voor de gevolgen…
De buurman en buurvrouw gaven mij eerst een preek, stelen is slecht.
De toon sloeg om…
Zij gaven aan dat zij meer dan genoeg pruimen aan de boom hadden, meer dan zij op konden. Zij waren altijd op zoek naar mensen in hun omgeving om de pruimen mee te delen. Ik kreeg de uitnodiging om de volgende keer gewoon aan te bellen en te vragen naar pruimen.
Als troost werd ik naar huis gestuurd met een grote zak pruimen, genoeg voor mijn gezin en genoeg voor mijn vriendjes en vriendinnetjes!
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes waren verbaasd over de uitkomst van de strooptocht, (zij lagen natuurlijk allemaal op de loer te wachten tot ik weer naar buiten kwam), een ieder verwonderde zich over het feit dat ik zoveel pruimen mee had gekregen.
Deze gebeurtenis gaat al jaren door mijn hoofd, maar vandaag herinnerde de Heilige Geest mij aan iets zeer belangrijks. Hij vertelde mij, refererend naar deze situatie, dat op de momenten dat ik naar iets verlang of iets nodig heb ik dit mag aangeven.
Hij sprak de liefdevolle woorden: Vraag en het zal je gegeven worden!
“Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan.”
Matteüs 7:7
