Het is vandaag vrijdag 11 september en het is alweer 25 jaar geleden dat er een grote aanslag plaatsvond in het hartje van New York. Ik weet het nog als de dag van gisteren.

Ik werkte als receptioniste bij een transportbedrijf in Almere en zat aan de receptie in de hal.

Het was rond drie uur in de middag. Ik had net mijn kopje thee uit de kantine opgehaald en staarde naar het laatste stukje Bastognekoek in mijn hand, toen een collega van de logistieke afdeling naar voren kwam sprinten alsof hij de honderd meter voor de mannen deed en voor goud ging.

Hij riep: ‘Zet je nieuws aan!’ en duwde me nog net niet aan de kant. Hij nam het toetsenbord over en typte in: World Trade Center New York.

Mijn hartslag sloeg meteen naar 160, want wat was er gebeurd?

De collega in kwestie was het helemaal kwijt. Hij tikte op het scherm en liep door de gangen te roepen: ‘Het World Trade Center is zojuist aangevallen!’

Toen had ik nog geen flauw idee wat hij bedoelde.

De site kwam tevoorschijn met twee hoge wolkenkrabbers genaamd de ‘Twin Towers’, waarvan er eentje in brand stond.

Langzaam verzamelde iedereen zich achter mij en samen keken we naar het nieuws, wat als een waas over ons heen kwam. Het leek wel een film.

Want het was vreselijk. Er was een vliegtuig in het World Trade Center gevlogen en nu stond de hele noordtoren in brand.

Was het een ongeluk? Wat was er aan de hand?

Je zag overal mensen over straat lopen, totaal in paniek en de wanhoop nabij.

En terwijl we het nieuws volgden, zagen we even later op het scherm dat er nog een vliegtuig kwam. Dat vliegtuig maakte geen omweg, maar vloog zonder pardon de zuidtoren in.

Iedereen riep meteen: ‘Dit is een terroristische aanslag!’

Anderen waren nog hoopvol dat het toch een ongeluk kon zijn.

Helaas, niets was minder waar. Alles speelde zich live voor onze ogen af.

Vol ongeloof staarden we met zijn allen naar het scherm en probeerden we de beelden en wat zich afspeelde in ons op te nemen.

Het enige wat me nog heel scherp is bijgebleven, waren de loeiende sirenes van alle brandweerauto’s, ambulances en politiewagens die uit alle omliggende gebieden van New York richting Manhattan raceten om te helpen.

Van de hulpdiensten die als eerste ter plaatse waren, hebben helaas veel mensen het leven gelaten.

Want voor onze ogen stortten beide torens vlak achter elkaar in als een huis van kaarten.

Dan denk je: zo’n hoog gebouw, zo stevig gemaakt, hoe is het mogelijk?

Je voelt je op dat moment echt machteloos, want je staat erbij en je kijkt ernaar.

Ik vind de mensen die zijn omgekomen om anderen te redden erg dapper en onzelfzuchtig.

Ze hadden geen flauw idee waar ze in terecht zouden komen, maar ze wilden maar één ding en dat was niet aan zichzelf denken, maar aan anderen!

Wat wil ik hiermee vertellen?

Vandaag de dag gebeurt er genoeg ellende om ons heen en helaas ook in ons eigen leven, maar hoe gaan we hiermee om?

Want dit is nog maar één voorbeeld van wat er kan gebeuren en gebeurd is.

Helaas was dit niet het enige en zeker niet het laatste!

Maar nu is de vraag: hoe bewapen jij jezelf hiertegen in jouw eigen leventje?

Hij is ons middelpunt!

Hoe zorg je ervoor dat je geen verhard hart krijgt en ben je nog bereid naar God te luisteren en voor Hem te blijven kiezen, ook als het moeilijk is en er dingen gebeuren die allesbehalve leuk zijn?

Sommigen worden boos als we over allerlei vreselijke dingen in het leven gaan praten en willen vaak de schuld ook wel aan God geven. Want als Hij God is, waarom doet Hij dan niks?

Sommigen krijgen echt een verhard hart door alles wat er in hun leven gebeurt.

Daarom is het zo belangrijk dat we het Woord lezen en niet alleen lezen als letters, maar ook echt gaan studeren. Erin duiken, het uitzoeken en ontdekken wat God nu bedoelt!

Elke letter is waarheid en vrijheid. Elke letter in de Bijbel is een stap dichter bij God!

Ik wil je meenemen in het verhaal van de zaaier, Markus 4: 3-20

Jezus vertelt hier een gelijkenis aan zijn discipelen.

Een zaaier ging naar buiten om zaad te zaaien.

Terwijl hij zaaide, viel een deel van het zaad langs de weg.

De vogels kwamen en aten het op.

Een ander deel viel op een rotsachtige plek, waar maar weinig aarde was.

Het zaad kwam snel op, maar toen de zon opkwam, verbrandde het, omdat het geen diepe wortels had.

Een ander deel viel tussen de doornen.

De doornen groeiden op en verstikten het zaad, waardoor het geen vrucht gaf.

Maar een ander deel viel in goede aarde. Het groeide op, werd groot en gaf veel vrucht: soms dertigvoudig, soms zestigvoudig en soms honderdvoudig.

Toen zei Jezus:

“Wie oren heeft om te horen, laat die horen.”

Later legde Jezus aan zijn discipelen uit wat de gelijkenis betekende.

Het zaad is het Woord van God.

Het zaad dat langs de weg valt, stelt mensen voor die het Woord horen, maar het niet begrijpen of aannemen.

Daarna komt de duivel en neemt het Woord weg.

Het zaad op de rotsachtige grond stelt mensen voor die het Woord eerst met vreugde ontvangen. Maar omdat het geen diepe wortel krijgt, houden ze het niet vol wanneer er moeilijkheden of vervolging komen.

Het zaad tussen de doornen stelt mensen voor die het Woord horen, maar vervolgens worden afgeleid door zorgen, de verleiding van rijkdom en het verlangen naar andere dingen.

Daardoor wordt het Woord verstikt en draagt het geen vrucht.

Maar het zaad dat in goede aarde valt, stelt mensen voor die het Woord horen, het aannemen, het begrijpen en eraan vasthouden. Zij brengen vrucht voort: steeds meer vrucht in hun leven.

Wat is de betekenis hiervan?

Jezus vergelijkt Gods Woord met zaad.

Het zaad zelf is goed. Het verschil zit in de grond waarin het valt.

Iemand anders heeft jou nodig om te horen dat Jezus echt is en LEEFT!

Het hangt er dus echt van af hoe serieus je Gods waarheid neemt, want dit bepaalt hoeveel je ervan zult begrijpen.

Als je een hart hebt dat graag wil leren en blijft zoeken, krijg je steeds meer inzicht,

Wanneer je de waarheid voortdurend negeert, kun je zelfs het inzicht dat je al had verliezen.

Dus als je de Bijbel niet leest, raak je al je opgedane kennis ook weer kwijt!

En ben je sneller geneigd om terug te gaan in het menselijke in plaats van Gods waarheid.

Het gaat dus niet alleen om horen, maar om horen, ontvangen, begrijpen, vasthouden en doen!

Ja, dit is heel wat, dat weet ik. En ik heb makkelijk praten, maar zal ik je wat vertellen?

Soms gaat het schrijven vloeiend, omdat ik dan goed luister en in de geest samenwerk met God. Maar soms moet ik alles op alles zetten om mij volledig te focussen op wat God van mij wil. Want dan ben ik niet bij de les en zit ik in mijn menselijke geest te werken en niet vanuit Gods Koninkrijk.

Vandaag ben ik in slaap gevallen achter de laptop, op de stoel, omdat Abba al een paar keer tegen mij had gezegd: ‘Ga vroeg slapen.’

Bij deze zeg ik: ‘Sorry Abba, voor mijn koppigheid, voor het niet luisteren en voor alle redenen die ik had in mijn mens-zijn, omdat ik zo nodig mijn eigen zin wilde doen!’

Weet je, Gods plan draait niet alleen om ons!

Wij zijn een deel van Zijn plan, maar niet het middelpunt!

Hij is ons middelpunt!

De hulpdiensten die als eerste bij het World Trade Center aankwamen, wisten niet waar ze in terecht zouden komen. Wat ze wel wisten, was voor welke baan ze hadden gekozen en waar ze voor stonden. Of de situatie waarin ze terechtkwamen nu goed was of heel slecht, ze gingen erheen om mensen te helpen!

Want zij wisten: het draait niet alleen om hen!

Dus mocht er voor jou zo’n dag tussen zitten waarop God je iets heeft gevraagd om te doen en de geest van afleiding begint te gooien met allerlei dingen?

Weet dan dat het niet alleen om jou draait!

Iemand anders heeft jou nodig om te horen dat Jezus echt is en LEEFT!

Jezus is voor jou en mij aan het kruis gegaan. Hij wist wat Hem te wachten stond en toch heeft Hij het hele plan doorgezet, zodat jij en ik vandaag de dag een relatie met God kunnen opbouwen!

Want er is niets wat je niet kunt doen met Jezus, Die jou de kracht geeft!

JEZUS HOUD VAN JE!

Liefs Rocio