Daar zit ik dan, achter mijn laptop in volle gezondheid, op mijn nieuwe stoel, aan mijn nieuwe tafel. In mijn ooghoeken zie ik de keuken waar ik al zo lang van droomde, met ingebouwde apparatuur waar ik elke dag opnieuw blij van word. Onder mijn voeten ligt een spiksplinternieuwe laminaatvloer en als ik naar buiten kijk… heb ik uitzicht op mijn nieuwe hekken in de tuin.
Hoe lang het heeft geduurd voordat het realiteit werd, is niet belangrijk.
De dankbaarheid dat het werkelijkheid is geworden wel.
Wat ik nog wél weet, is dat ik minstens één keer per week naar de winkel liep waar mijn lievelingseettafel stond. Gewoon om ‘m te zien en aan mijn kinderen te laten zien: “Die wil ik zo graag. Past perfect in onze keuken!”
Ik kan me bijna niet meer voorstellen hoe het was om naar die oude, versleten hekken te kijken die na 22 jaar volledig op waren. Of naar de oude keuken die na 23 jaar trouwe dienst eindelijk werd vervangen.
Het gaat nu weer de goeie kant op met mij, maar mijn lieve… wat kon ik zeuren.
En wat voelde ik me soms grijs en leeg, gewoon door mijn eigen denken.
Op een dag zei ik: genoeg! Zeuren brengt je niets dan extra zorgen en het verandert de situatie er niet om!
Het voelt alsof je stilstaat terwijl alles om je heen versnelt. Het sleurt je steeds verder de schaduw in, richting donker… en daar wil je echt niet zijn.
Je kunt er echt depressief van worden. Tot het punt dat je denkt: “Waar doe ik het allemaal voor?”
En als je met veel moeite uit die bubbel weet te komen, merk je dat er kostbare uren of soms dagen voorbij zijn gegaan.
Kostbare tijd die je ook aan de juiste dingen had kunnen besteden!
Waarom ik dit vertel?
Iedereen heeft een verhaal. Iedereen heeft dingen meegemaakt die zwaar waren, die littekens hebben achtergelaten, soms zichtbaar, soms niet. Het is niet leuk en oprecht verdrietig! Ik heb tranen met rivieren gehuild en teleurstellingen doorgeslikt alsof het spruitjes waren die ik echt niet lust.Maar zeuren? Dat brengt je echt nergens!
Ik geloof in God. Ik geloof dat Hij het leven van Zijn enige Zoon heeft opgeofferd aan het kruis, uit liefde voor jou en mij. Wanneer we klagen en zeuren, zien we al die mooie dingen niet. We missen groei.
Hij heeft zoveel meer voor ons in dit leven. Hij gunt ons Zijn liefde, maar we moeten stoppen met zeuren en het niet willen. Alleen dan kan Hij door ons heen werken.
God is liefdevol, geduldig, helend, alwetend en altijd helpend. Hij wil bouwen in jouw leven en in dat van mij.
Dus: Trek jezelf bij elkaar en focus op God. Stop met zeuren. Echt!
Liefs, Rocio.
